.:: گــپـــگــفــت ::.

gapwagoft — Mon, 06 Jul 2009 13:02:50 GMT

تاپیروزی

کمپاین دکتورعبدالله بسیار موفقانه پیش می رود، استقبال مردمی بسیار گسترده است، مخصوصا در شرق وجنوب کشور قیامتی برپا است،شاید خیلی ها بپرسند رازاستقبال از کاندیداتوری دکتور عبدالله چیست؟ درپاسخ باید گفت تنها شخصیت وسابقه نیک دکتور، عامل این اقبال وهواداری نیست ، بلکه دلزدگی ونا امیدی مردم از رییس جمهور کرزی ونبود یک شخصیت مناسب تردیگر در میدان رقابت های انتخاباتی سبب رویکرد عمومی وبخصوص نسل جوان به عبدالله شده است.

اگر چه عبدالله شخصیتی است که تجربه فراوان در عرصه اداره و بخصوص عرصه دیپلماسی کشور دارد واز سابقه نیک برخوردار است اما چند کاستی در کار وی گرفته اند ، یکی اینکه با اتحاد شمال گره خورده واز درون جبهه ملی برآمده است،دوم اینکه از امکانات فوق العاده مالی چنانکه آقای کرزی برخوردار است برخوردار نیست وسوم اینکه زبان گرم وشور آورندارد

به نظر من این اشکالات به آقای عبدالله وارد نیست، چراکه تعلق به اتحاد شمال ویا برآمد ن از درون جبهه ملی نه تنها عیب نیست بلکه افتخار هم هست، چراکه مقاومت بخشی ازپایداری های تاریخی مردم افغانستان در برابر بیگانگان است آنهم یک بخش غرور آمیز وغبطه انگیزآن..اگر کسی می پندارد که شرایط نوین فقط دست آورد حضور نظامی جامعه بین المللی در افغانستان است ومقاومت افسانه ای افغانها در برابرتوفان سیاهی که از مرز های جنوب تاختن آورد،نقشی در این دست آورد ندارد ، من بعنوان یک افغان با چشم حقارت به وی نگاه می کنم.من این موضوع را رد می کنم که عبدالله امکاناتی کمتر از کرزی داشته باشد، تا جاییکه من مشاهد ه می کنم امکانات پولی عبدالله بیشتر از کرزی است ، سیل کمک های مردمی، پول های فراوانی که تجار ملی وشخصیت ها ورهبران احزاب وحتی برخی مقامات دولتی برای وی می دهند وسیل داوطلبی ها ورضاکاری های جوانان به مراتب بیشتر از آن نوع امکاناتی است که رییس جمهور به آن دلخوش است.

دکتور عبدالله شخصیت جذاب وگرم وگیرا دارد، طرح وبرنامه ی عمل واراده قوی برای ایجاد تغییرات در همه عرصه های زندگی افغانها روی دست دارد، خصوصیت بارز او این است که تا پیروزی ایستاد ه است ویک لحظه ذهن خودرا به پیشنهاد های نرم وگرم وذیقیمت آقای کرزی مشغول نکرده است بلکه نگاهش را محکم به چشم انداز کامیابی وساختن افغانستان فردا دوخته است.

gapwagoft — Sat, 04 Jul 2009 09:16:43 GMT

فرهیخته های عزیز سلام

این جبهه ملی هم آفتی برای من شده است، از کار وزندگی مانده ام، دوسال تمام رنج وتلاش وکوشش حالا به یک نقطه نهایی نزدیک می شویم،امیدوارم بعد از انتخابات فرصتی مساعدشود که همه روزه با دوستان سخن بگویم.

امیدواری دیگرم این است که بعد از این نیز گاهگاهی چیزک هایی بنویسم و به گفته دوسف عزیزم گزارش فعالیت های روز مره ره حد اقل درج کنم.

gapwagoft — Wed, 16 Jul 2008 18:27:00 GMT

بلخي و ضرورت بازخواني انديشه هاي وي

از چهلمين سالروز شهادت علامه سيد اسماعيل بلخي روز سه شنبه بیست وپنج سرطان بر سر مزار وي تجليل گرديد.

در اين مراسم كه صدها تن از فرهنگيان،روزنامه نگاران، برخي از وكلاي پارلمان، شخصيت هاي علمي و اساتيد دانشگاه ها ي دولتي و خصوصي كشور اشتراك كرده بودند، شماري از شخصيت هاي سياسي و فرهنگي طي بيانيه هايي به بررسي ويژه گي هاي فكري، سياسي، عرفاني و شخصيت برجستۀ علمي و مبارزاتي شهيد سيد اسماعيل بلخي پرداخته، وي را شخصيت تأثير گذار در روند شكل گيري افكار انقلابي و جريان آزادي خواهي در كشور دانستند.

عبدالحميد مبارز؛ رئيس اتحاديۀ ملي ژورناليستان افغانستان، دكتور عصمت اللهي؛ رئيس دانشكدۀ ژورناليزم دانشگاه كابل، سيد حسين اشراق حسيني؛ صاحب نظر و استاد دانشگاه، صديقه بلخي؛ فرزند شهيد بلخي و سناتور در پارلمان، حاج محمد محقق؛ رئيس كميسيون امور ديني و فرهنگي مجلس نماينده گان و فاضل سانچاركي؛ سخنگوي جبهۀ ملي افغانستان از جمله سخنرانان اين مجلس بودند.

آقاي سانچاركي در بيانيۀ خود به دو نكتۀ مهم اشاره كرد و گفت: بلخي يكي از چهره هاي محوري و ماندگار اصلاح طلبي در تاريخ تقريباً يك قرن اخير افغانستان است كه حركت مبارزاتي و تفكر انقلابي او تأثير فوق العاده اي در خيزشها و حركت هاي نو انديشانه و روشنفكرانۀ جديد كشور داشت. علي رغم اثر گذاري حركت سياسي وي عليه دستگاه حاكم كه يك حادثۀ فوق العاده مهم بود و پيامدهاي مؤثري در فضاي سياسي و فرهنگي كشور داشت، متأسفانه تاريخ نويسان اين دوره ازحركت و قيام شهيد بلخي بسيار سطحي گذشته و يا اين حركت و نقش وي را به كلي كتمان كرده اند كه اين مايۀ تأسف است كه تاريخ نويسي در افغانستان زير تأثير گرايش هاي سياسي، قومي و سليقه اي يا گزينشي عمل كرده و يا به جعل و تحريف تاريخ پرداخته است.

اقاي سانچاركي تأكيد كرد كه بلخي يك مكتب زنده، يك انقلاب و يك راه است و افكار او همچنان تازه، بديع و رهگشاست و نسل جوان بايد بلخي را بازخواني كند.

سخنگوي جبهۀ ملي افغانستان در بخش ديگري از سخنان خود با اشاره به افكار و آراء و سروده هاي شهيد بلخي گفت تصويري كه علامه بلخي از جامعه ديروز ارایه كرده، گويي كه تصوير جامعۀ امروز ما نيز هست. همان مشكلات و دشواري ها، همان تزوير و دكانداري شيخ و هم كاسه گي اش با استبداد، همان وكيلان و مأموران مال اندوز و كلاه گذار و جعل كار و همان رهبري نادان و خود رأي و مستبد و همان تعصبات و كور انديشي ها و تنگ نظري ها و خود خواهي ها، امروز نيز وجود دارد.

آقاي سانچاركي افزود: بازخواني و بازانديشي انديشه ها و تفكرات بلخي براي نسل جوان كشور يك ضرورت است و درك درد و دغدغۀ ديني و ملي بلخي مي تواند رهگشاي راه آزادي و عدالت و حق طلبي در كشور باشد.

محفل تجليل از علامه سيد اسماعيل بلخي با قرائت اشعاري از آن شهيد و بازشنود بخشي از يك سخنراني پرشور وي كه حدود چهل و پنج سال پيش ايراد شده بود، پايان يافت.

gapwagoft — Wed, 16 Jul 2008 18:14:54 GMT

روابط افغانستان و پاکستان

بحران عمیق تر می شود

در پی افزایش ناامنی ها و عملیات انتحاری در افغانستان و انتساب این عملیات به سازمان استخبارات اردوی پاکستان، کابینه افغانستان در آخرین اجلاس خود به روز سه شنبه 25 سرطان تمام گفت و گوهای منطقه ای خود با پاکستان را به حالت تعلیق درآوررد.

رییس جمهور کرزی به رسانه ها گفت که سازمان های امنیتی و استخباراتی پاکستان به صورت مکرر در امور داخلی افغانستان مداخله می کنند، از گروپ های دهشت افگن حمایت می نمایند و در قتل افغانها و ویرانی کشور ما دست دارند، وی افزود صبر ما به پایان رسیده و دیگر تحمل این دست اندازی ها را نداریم.

وزیر خارجه افغانستان نیز در مورد پیامدهای احتمالی این تصمیم از جمله احتمال مسدود شدن راههای ورود اجناس و مواد به افغانستان گفته است که آزادی تاوان دارد ومردم افغانستان برای آزادی و استقلال خود چنین بهایی باید بپردازند.

تصمیم بر تعلیق گفت و گوهای پاکستان و افغانستان زمانی اتخاذ می شود که عملیات انتحاری به سفارت هند و برخی حوادث دیگر، هم از جانب افغانستان وهم از جانب مقامات هندی به استخبارات اردوی پاکستان نسبت داده شده، اگر چه پاکستان هر نوع دست داشتن در این حوادث را رد کرده است؛ اما شواهد و علایم ظاهرا آن قدر گویا است که یک لحظه هم ذهن ها و نگاهها از پاکستان به کدام جانب دیگر معطوف نشده است.

دولت پاکستان چندین بار مراتب ناخوشنودی خود از گشایش قونسولگری های هند در ولایات جنوبی و شرقی افغانستان و افزایش سطح همکاری های دو کشور در عرصه های مختلف بازسازی افغانستان را ابراز داشته و حضور فعال هند در افغانستان را به سختی و تلخی تحمل کرده است. اختطاف برخی مهندسین هندی و حتی قتل آن ها توسط گروپ های هراس افگن تحت حمایت اسلام آباد و اخیرا حمله به سفارت هند ظاهرا با هدف فشار روانی بر هندی ها و ایجاد دلسردی آنها نسبت به بهبودی روند اوضاع افغانستان صورت گرفته است، در حالی که هندوستان از لحاظ سطح و اندازه مساعدت ها، سومین کشور کمک کننده به افغانستان به شمار می رود، پاکستان کمک های نمادین داشته و بیشتر در تخریب و ویرانی افغانستان و ایجاد اختلاف میان گروههای قومی وزبانی این کشور کوشیده است.

کارشناسان افغان می گویند پاکستان هیچگاه نگاه خود را نسبت به افغانستان تغییر نداده است و همچنان به عنوان خانه ی عقبی خود به این کشور می نگرد و جز با نفوذ کامل و با وجود یک حکومت دست نشانده و دهن نگر پاکستان در این کشور راضی نمی شود.

بسیاری ها فکر می کنند که خط دیورند تنها عامل کشیدگی و تنش میان دو کشور نیست، پاکستان فراتر از دیورند می اندیشد و حتا افغانستان را یک مسیر عبور به سوی آسیای میانه و بازارهای پرمصرف این منطقه می داند، حمایت پاکستان از گروههای جنگ افروز و تندرو افغانی و تخریب افغانستان، نابودی زیرساخت های این کشور و ایجاد دشمنی ونفرت میان اقوام ساکن افغانستان با هدف تحکیم سلطه پایدار و سیادت دایمی پاکستان در افغانستان بوده است.

به نظر می رسد که افغانستان با توجه به مداخلات فزاینده پاکستان و نیت بد این کشور برای نابودی افغانستان، هیچ چاره ای جز روشن کردن وضعیت خود با اسلام آباد ندارد. اگر افغانستان در شرایط کنونی که دهها کشور دنیا در این جا حضور دارند و افغانستان به محراق توجه ی جامعه بین المللی بدل گردیده، نتواند حساب خود را با پاکستان پاک کند و سازمان استخبارات اردوی این کشور را که در واقع ستون فقرات حاکمیت پاکستان را تشکیل می دهد، سرجایش بنشاند در هیچ زمانه و شرایط دیگر چنین چانس و توفیقی نخواهد یافت.

امروز دنیا به این باور رسیده که پاکستان مرکز اصلی تروریزم و خشونت نه تنها در افغانستان بلکه در سراسر دنیاست. پاکستان در سیاست جهانی مبارزه با تروریزم صادقانه عمل نکرده است، پاکستان از تروریزم به حیث ابراز پیشبرد سیاست های منطقه ای و تحکیم نفوذ خود و ابزاری برای باج گیری از دنیا استفاده کرده است. پاکستان از حضور فعال هندی ها در افغانستان رشک می برد و فعالیت ممالک رقیب در این کشور را بر نمی تابد. تصور سیاست گران نظامی وامنیتی پاکستان این است که افغانستان خانه خلوت ایشان است و در اینجا می توانند علیه تمام دنیا و منطقه دسیسه کنند ونقشه بکشند.

با وجود عدم استقبال رسانه ها و نهادهای جامعه مدنی و احزاب سیاسی از اکثر تصامیم و فیصله های کابینه ی افغانستان و تصمیم رییس جمهور کرزی، فیصله ی اخیر وی برای تعلیق گفت و گو ها با پاکستان با استقبال وحمایت بیشتر طیف های اجتماعی و سیاسی کشور مواجه شده است.

تمام مردم افغانستان رنج های روزانه، خون جاری در سرک ها، آتش مشتعل مکتب ها و سرک ها و کاروان موترهایی که حریق می شوند و درد و رنج و عذاب روزمره خود را از پاکستان می دانند. ذهن و زبان مردم افغانستان پر از نفرت علیه پاکستان است و به همین خاطر مردم از هر نوع تصمیم شجاعانه در برخورد قاطع با اسلام آباد خوش می شوند؛ اما تردیدی که وجود دارد، شخصیت متلون، دمدمی مزاج رییس جمهوری و سیاست های لرزان و بی ثبات دولتمردان کشور بوده است که با اندک وزش باد موافق و یا مخالف تغییر کرده است. کس نمی داند که رییس جمهور کرزی چند روز در این تصمیم خود باقی می ماند، چقدر در عزم خود قاطعیت دارد، آیا با یک لبخند و نگاه پاکستانی ها جادو نخواهد شد و مانند بلبل، نوای پوزش خواهی و ترانه برادری ودوستی با پاکستانی ها را سرنخواهد داد؟ رهبری قاطع ومصمم ملی زمانی می تواند اعتماد ملی را به دست آورد که در توفانی ترین لحظه ها و در سخت ترین شرایط، یک ذره از مواضع اصولی و منطقی خود عدول نکند و به عنوان ممثل اراده و مظهر درد و رنج مردم با تمام وجود در برابر دسیسه ها و فریب ها ایستاد شود.

آیا آقای کرزی چنین عزم و قاطعیتی دارد؟ آیا برای کاهش رنج و گرسنگی مردم و نجات آن ها از فشارهای اقتصادی پاکستان به فکر گشایش راه های جایگزین و تامین مایحتاج مردم از مسیر کشورهای دیگر و فرار از اعمال فشارهای عمدی و سنگدلانه ی اسلام آباد خواهد افتاد؟

آیا کرزی این بار و در آستانه ی اوج گیری رقابت های سیاسی در کشور به یک نماد زنده ی استواری و پایداری ملی تبدیل خواهد شد؟ تجربه نشان داده است که او در چنین مواردی برای باختن، استعداد بیشتر داشته است.

از زیر...

gapwagoft — Wed, 09 Jan 2008 08:40:50 GMT

از زير چكك به زير ناودان!

روز گذشته، سه شنبه، با چندين رسانه تصويري مصاحبه كردم، موضوع اصلي اين مصاحبه ها، تقرر ملاعبدالسلام از فرماندهان گروه طالبان به مقام ولسوالي موسي قلعه از سوي حكومت و نيز گفت و گوي مقامات قصر سفيد در خصوص احتمال تشديد فعاليت هاي سازمان سيا در مناطق قبايلي پاكستان وزمينه سازي براي ورود قواي ائتلاف در اين مناطق با هدف شناسايي و سركوب گروههاي افراطي وتروريستي بود.

در حاليكه مقامات پاكستاني با هر نوع فعاليت هاي استخباراتي و نظامي خارجي در خاك خود مخالفت كرده اند، حكومت رييس جمهور كرزي از چنين اقدامي حمايت كرده است، حميدزاده، سخنگوي آقاي كرزي گفته است كه پايگاههاي اصلي تروريستان در مناطق قبايلي است و حكومت افغانستان از ورود نيروهاي بين المللي به اين مناطق وسركوب تروريستان استقبال مي كند.

من به عنوان سخنگوي جبهه ملي افغانستان به رسانه ها گفتم كه تروريزم در دو طرف سرحدات افغانستانُ ريشه كرده و از زمينه سنت ها و باورهاي افراطي و سخت جان تغذيه مي كند و به زاد و ولد مي پردازد، هر نوع اقدام و فعاليتي كه منجر به خشكاندن ريشه هاي هراس افگني شود، جبهه از آن استقبال مي كند، اما لازم است كه در چنين مواردي، رهبران افغانستان و پاكستان به همراه جامعه بين المللي به يك تفاهم اساسي در زمينه مبارزه با هراس افگني دست يابند.

ترديدي نيست كه موضع گيري شتابزده و نسنجيده سخنگوي رييس جمهور كرزي در زمانيكه عرق پاي وي از سفر به پاكستان نخشكيده و توافقات و تفاهمات دوجانبه روي ميز است، سبب ناراحتي و خشم پاكستاني ها خواهد شد و آن را نوعي دخالت در مسايل داخلي خود تلقي خواهند كرد.

نكته اصلي اين است كه ريشه خشونت هاي افغانستان منحصرا در پاكستان قرار ندارد؛ برخي از مناطق جنوبي و شرقي افغانستان نيز به پايگاههاي اصلي تروريزم و مافياي موادمخدر تبديل شده است، خويش خوري، فساد، تعصبات عشيره اي و برخي اقدامات نسنجيده دولت در اين مناطق سبب افزايش نارضايتي ها و تشديد خشونت شده است. مردم اين مناطق احساس مي كنند كه توسط سازمان هاي استخباراتي و سياست هاي غيرملي به بازي گرفته مي شوندو غيرت وغرور ملي و عزت انساني شان زير پا مي شود.

به فرض كه پايگاههاي تروريزم در مناطق قبايلي پاكستان برچيده شود، آيا اين پايگاهها در داخل افغانستان رو به گسترش نيست؟ بخش هاي زيادي از خاك كشور زير كنترول گروپ هاي مسلح مخالف است، اگر يك ولسوالي مانند موسي قلعه آزاد مي گردد، اداره آن مجددا به فرماندهان گروههاي مسلح مخالف سپرده مي شود.

دوستي مي گفت كه رييس جمهور كرزي از زير چكك به زير ناودان پناه مي برد، بخاطر عناد با جبهه ملي و حسادت نسبت به موقعيتي كه رهبران جبهه در ميان مردم دارند، مي كوشد تا به جريان هاي افراطي بهاي زيادي بدهد و اين نوع اقدامات، كشور را با مخاطرات بسيار جدي روبرو كرده است.

gapwagoft — Mon, 07 Jan 2008 12:37:11 GMT

شخصيت ما و نيش عقرب

مدتهاست كه وبلاگ من به گفته ي دوستان وبلاگ نويس به روز نشده است، گرفتاري ها و جنجال هاي حزب و جبهه ي ملي افغانستان مانع اين كار بوده است.

اميدوارم پس از اين بتوانم بخشي از فعاليت ها و كاركردهاي روزانه ام را به گونه يي فشرده در اين جا بنويسم و از خوانندگان و بينندگان در كارهاي سياسي ام رهنمايي طلب كنم:

گاه كه فرصتي پيش مي آيد و به وبسايت ها و وبلاگ هاي فارسي زبان اعم از افغاني و ايراني نگاه مي كنم، متوجه مي شوم كه چه تفاوت فاحشي ميان اين وبسايت ها و وبلاگ ها از نظر نوع مسايل مطرح شده، سطح انديشه ها و تازه گي و تنوع وجود دارد: از همه ي اين ها كه بگذريم، زبان مسئله يي بسيار مهم و بنيادي است، زبان در واقع شخصيت، اخلاق و اندازه ي فهم گوينده را نشان مي دهد، زبان آيينه ي وجود و بيان نوع بودن و زيستن ماست. با زبان است كه ما درون خود را، منويات و بواطن خود را به اصطلاح به روز مي كنيم.

گاهي در برخي نوشته ها و يا ابراز نظرها، چيزهايي را مي بينيم كه از آدم بودن خود خجالت مي كشيم، دشمني و حريف داري خصيصه ي وجودي آدمي است، اما نوع بيان و ابراز اين دشمني، نفرت و حريف داري است كه اندازه ي شخصيت ما را نشان مي دهد؛

بعضي وقت ها، وبلاگها و وبسايت هاي دوستان ايراني را مرور مي كنم مي بينيم كه انتقادها و مخالفت ها و حريف داري ها با يك زبان ادبي پر معنا اما سخت گزنده و تكان دهنده بيان مي شود كه با اين نوع بيان و پرداخت به حريف و رقيب خود درس ادب و دانش هم مي دهند اما واي به حال برخي وبلاگ ها و ابراز نظرهاي بعضي از حريف داران ما كه گاهي همه چيز را به گند و تعفن مي آلايند.

چند روز پيش، يك وبسايت وطني را مرور مي كردم اگر چه براي مسوول آن تا پاي جان خطر كردم و از نام اتحاديه ي ملي ژورناليستان ضمانت آزادي اش از بند را نمودم يك مضمون در باره من به نشر رسيده بود كه به هر حال منويات و اغراض يك قلم به دست عقده يي و كينه جو را نشان مي داد اما ابراز نظرهايي كه در پاي آن شده بود نمونه ي آنچه كه در بالا نوشتم بود.

و به اين خاطر است كه بزرگان گفته اند ادب از بي ادبان بايد آموخت.

gapwagoft — Mon, 12 Nov 2007 05:22:06 GMT

خورشید تکرار هر روزه ي تست

سيد مصطفي كاظمي در كمال پختگي سياسي و فكري به شهادت رسيد و جمع يارانT و همسنگران فكري و اعتقادي اش را ترك كرد.

او فراتر از قالب هاي قومي، زباني و گروهي به يك شخصيت ملي با اعتبار تبديل شده بود، در كابل، در افغانستان و در هر جايي كه او را مي شناختند، هيچ چشمي نبود كه برايش نگريست و هيچ قلبي نبود كه براي فقدان او محزون نشد،، مگر آنان كه خبث طينت دارند و از مرگ انسانها شاد مي شوند.

كاظمي يك استعداد جوشان و يك انديشه فعال با يك ذهن خلاق و داراي منش انساني نيكو و متعادل بود و هيچگاه شتاب زده و بدون تامل ، سخن نمي گفت، حوصله و حسن خلق و شكيبايي و تحمل او، زبان زد حتي رقيبان و حريفان سياسي اش بود.

طيف دوستان و شبكه ي روابط اجتماعي ، سياسي و فكريي كه او ايجاد كرده بود، آنچنان گسترده است كه شامل تمام طيف هاي سياسي، اجتماعي و اصناف و طبقات اجتماعي مي شود.

در دوران وزارت تجارت ، او يك گروه بزرگ مشاوران را داشت كه افغانهاي تحصيل كرده در رشته اقتصاد و تجارت بودند و از نام و اعتبار به سزا برخوردار..،.

او در پارلمان يك وزنه ي موثر به حساب مي آمد ، منطق او جايي براي بحث هاي بيشتر در موضوعات مطرح شده باقي نمي گذاشت.

جبهه ملي تاثير گذاري و جايگاه بلند خود را مديون تلاش و تدبير اوست. دهها نهاد آموزشي، فرهنگي، ورزشي، زنان و خوابگاههايي كه براي محصلان بي پناه مناطق مركزي و نقاط محروم كشور تاسيس وتهيه كرده بود، از توجه و دلبستگي او به رشد جوانان و تربيت نسل فرداي جامعه حكايت مي كند،

غير از شهادت، هر مرگي براي كاظمي شايسته نبود، او همطراز پهلوانان ديگر عرصه ي رزم و جهاد و مقاومت، قهرمان ميدان سياست افغانستان بود و بايد مرگ قهرمانانه مي داشت، منطق او، دشمنان افغانستان را ديوانه كرده بود و جز با ريختن يك خروار سرب و آتش بر سينه و جانش، خشم و نفرتشان فرو نمي نشست.

مگر نه اين است كه ترور، كار عاجزان است، مگر نه اين است كه بزدلان تاريخ همواره در سياهي ها كمين مي كنند و از پشت خنجر مي زنند، آنكس كه فرمان بمب گذاري در بغلان را صادر كرد تا قامت رشيد كاظمي را به خاك اندازد، خفاشي بود كه از ديو سياهي فرمان كشتن آفتاب را گرفته بود و مي خواست خورشيد را بر زمين اندازد و به خاك دفن كند اما بي خبر از آنكه خون آفتاب هزار خورشيد ديگر مي زايد و آسمان همواره پهنه ي گردش و تلاء لوي ستاره هاي ثاقب بي شماره است.

كاظمي اگر چه با پيكر خونين در حاليكه صدها جراحت ناشي از اصابت چره و ساچمه با خود داشت به خاك رفت اما آفتاب هر روز، عكس او را با خود تكرار مي كند و يادش را در خاطره نسل امروز و فرداي افغانستان زنده وجاويدان مي سازد.

gapwagoft — Tue, 06 Nov 2007 10:23:17 GMT

قرآن پاك؛ پرسشهاي كه بايد پاسخ يابد

چاپ كتابي با نام قرآن پاك، جنجال وسيعي در محافل ديني و مطبوعاتي كشور بر انگيخته است، اين كتاب كه در شش صدو بيست صفحه و به تيراژ شش هزار شماره توسط انتشارات نوري وبه همت احمد غوث زلمي رييس نشرات و سخنگوي لوي سارنوالي افغانستان چاپ و نشر شده است. ترجمه اي مغلوط و بعضاً تحريف شده از قرآن كريم است. شوراي علما، ستره محكمه، وزارت حج و اوقاف و هر دو اتاق پارلمان اين كتاب را مردود دانسته و خواهان تعقيب و محاكمه عاملان و دست اندركاران تهيه و چاپ و نشر آن شده اند.

ايرادهاي عمده اي كه بر اين كتاب وارد شده چنين است:

§ نام اين ترجمه غلط و تحريف شده، قرآن پاك گذاشته شده است.

§ به باور مسلمانان، قرآن، لفظاً و معناً منزل يا وحي آسماني است و تمام الفاظ و كلمات آن به لسان عربي نازل شده و به همين خاطر قداست دارد و بدون طهارت نمي توان به الفاظ آن دست زد. ترجمه قرآن به هر لساني كه صورت بگيرد نمي تواند نام قرآن را به خود بگيرد.

§ در برخي آيات، تحريف صورت گرفته و از انجيل و تورات در آن وارد شده است.

§ برخي آيات به گونه اي ترجمه و معنا شده است كه زمينه ي نقص احكام ديني را مساعد مي سازد وبه اباحه گري و بي اعتنايي نسبت به فرايض ديني ميدان مي دهد.

§ در مقدمه اين كتاب ذكر شده است كه خريد و فروش اين كتاب ممنوع است و بايد به صورت رايگان توزيع شود، همچنين تاكيد شده است كه هركس بخواهد اين كتاب ( قرآن پاك ) را تكثير و توزيع كند، در هر نقطه اي از جهان كه باشد، مورد حمايت مادي و معنوي قرار خواهد گرفت.

§ آقاي غوث زلمي در مقد مه قرآن پاك نوشته است كه او در گورستان شهداي صالحين كنار مزار تميم انصار به خواب رفته بود كه فرشته اي بر وي فرود آمد وگفت كه اين قرآن به زبان دري است وبايد نشر گردد .

احمد غوث زلمي؟

او در فاكولته ژورناليزم پوهنتون كابل درس خوانده، و در زمان رژيم كمونيستي مدتي گردانندگي برخي از برنامه هاي تفريحي مانند سازوسرود و موسيقي را بر عهده داشته و پس از سقوط داكتر نجيب الله به شمال افغانستان رفته و بحيث معاون جنرال دوستم در امور ژورناليزم ايفاي وظيفه كرده است، آدمي بذله گو و شوخ است ، در سالهاي دهه هفتاد هجري شمسي و زمانيكه جبهه شمال با طالبان درگير بود، غوث زلمي در ازبكستان زندگي مي كرد و در آنجا به جرم دست داشتن در قاچاق مواد مخدر دستگير و به اعدام محكوم گرديد.

يكي از رهبران جنبش شمال بر اثر سفارش هاي مكرر دوستان و فاميل آقاي غوث زلمي در ديدار با كريم اف رييس جمهور ازبكستان از وي وساطت كرد و در نتيجه غوث زلمي رها گرديد و به هالند پناهنده شد، حدود سه سال در هالند ماند اما پذيرفته نشد و واپس به افغانستان آمد و همراه با يك عضو اخراجي اتحاديه ملي ژورناليستان به نام حفيظ الله باركزي و به كمك داكتر مخدوم رهين وزير وقت اطلاعات و فرهنگ اتحاديه ملي ژورناليستان را اعلام كرد.اولين اقدام اين اتحاديه ديدار با ظاهرشاه باباي ملت بود كه طي اين ديدار غوث زلمي در صحبتي كه داكتر رهين نيز حضور داشت از باباي ملت تقاضا كرد كه از سيد مخدوم رهين بحيث بهترين وزير اطلاعات و فرهنگ حمايت كند.

با برطرفي رهين، اين دسته به آقاي خرم نزديك شدند و تحت حمايت وزير جديد اطلاعات و فرهنگ قرار گرفتند، باركزي، معاون غوث زلمي بحيث مدير تصحيح آژانس دولتي باختر مقرر گرديد و غوث زلمي بخاطر حمايت هاي بيدريغ از گروه حاكمه و موضع گيري هاي تند عليه پارلمان و جريانهاي آزاد صنفي و ژورناليستي بحيث رييس نشرات و سخنگوي لوي سارنوالي تعيين گرديد.

اتحاديه ملي ژورناليستان افغانستان كه در راس آن پروفيسور داكتر محمود حبيبي قرار داشت و يازده تن از چهره هاي سابقه دار ژورناليزم بحيث موسس اتحاديه ، اسامي شان در اساسنامه اتحاديه ملي ژورناليستان درج بود، به طور مكرر به وزارت عدليه و وزارت اطلاعات و فرهنگ مراجعه كردند و از ايشان خواستا ر رسيدگي به فعاليت هاي غير قانوني غوث زلمي و باركزي و سوء استفاده ايشان از نام اتحاديه ملي ژورناليستان شدند اما هيچگاه به اين مكاتيب و در خواست ها ترتيب اثر داده نشد، بلكه هر روز جرايد و نشريات رنگي از نام اتحاديه و رياست غوث زلمي چاپ و نشر مي گرديد كه حكايت از امكانات مادي ايشان مي كرد.

حالا بايد تحقيق شود كه هزينه گراف چاپ نشريات بي محتواي اتحاديه ملي و مصارف هنگفت چاپ و نشر قرآن پاك را چه كسي، يا نهاد و موسسه اي مي داده است و هدف تمويل كنندگان از نشر كتاب قرآن پاك چه بوده است؟

اگر اين منابع داخلي يا خارجي است بايد شناخته گردند و هدفشان از اين كار هر چه بوده - خير يا خدمت و يا جعل و تحريف در متن اوليه دين - بايد مشخص گردد.

نكته اصلي اين است كه اگر آقاي غوث زلمي مدعي رياست يك نهاد صنفي ژورناليستي هست. عرصه كاري چنين نهادي كاملاً مشخص است، دست درازي وي به اموري كه در محيط كاري علماي ديني و حلقات مذهبي است، چگونه قابل توجيه است.

اگر موسسه هاي مشكوكي با هدف ايجاد شبهه در عقايد و احكام ديني و وارونه نشان دادن اصول عقايد اسلامي از غوث زلمي بحيث يك وسيله استفاده كرده اند و وي در بدل دريافت پول و يا انگيزه هاي ديگر مانند: دريافت پناهندگي و يا مقام بالاتر به اين كار دست زده است، اين موضوع هم بايد روشن گردد.

موضوع اصلي كه بايد روشن گردد، دلايل حمايت مقامات دولتي مانند وزارت اطلاعات و فرهنگ، لوي سارنوالي و وزارت عدليه از غوث زلمي است.

با تمام اين موارد اتحاديه ملي ژورناليستان افغانستان در يك كانفرانس مطبوعاتي اعلام كرد كه اين موضوع بايد به دور از جنجال و بحران سازي و در فضاي آرام، از راههاي قانوني به ويژه از راهي كه قانون رسانه هاي همه همگاني مشخص كرده بررسي شود.

همچنين فرار شبانه غوث زلمي و دستگيري اش از شرق كشور نشان مي دهد كه وي در اين اقدام خود بيگناه نيست و گرنه كاري كه با حسن نيت انجام شود اگر چه خطايي صورت بگيرد ضرورت به فرار از كشور و ترس از تحقيق نيست.

gapwagoft — Tue, 06 Nov 2007 10:00:35 GMT

دست هاي جعل و تحريف بايد شناسايي گردند

ولسي جرگه هم كتاب قرآن پاك را مردود اعلام كرد و در مصوبه اي خواستار تحقيق و بررسي انگيزه هاي اين اقدام نادرست و دستگيري و محاكمه ي عاملان آن گرديد.

قرآن پاك كه ترجمه مغلوط از قرآن كريم است اخيراً توسط احمد غوث زلمي سخنگوي لوي سارنوالي به همكاري قاري مشتاق امام جماعت مسجد تميم انصار به چاپ رسيده و در روز عيد سعيد فطر رايگان براي شاگردان مكاتب وبعضي مردم توزيع گرديده است.

در صفحات نخستين اين كتاب آمده است كه خريد و فروش اين كتاب – قرآن پاك – ممنوع است و بايد رايگان توزيع شود. همچنين ذكر شده است كه هر كس در هر نقطه دنيا اگر بخواهد آن را چاپ و تكثير نمايد مورد حمايت قرار خواهد گرفت.

چاپ و نشر اين كتاب بلافاصله از سوي شوراي علما و نهادهاي علمي و مذهبي كشور با واكنش منفي روبرو شد و دست اندركاران آن متهم به دستبرد در آيات قرآني و جعل و تحريف آن گرديدند.

به باور مسلمانان، قرآن كريم لفظاً و معناً نازل شده و تمام الفاظ و كلمات آن مقدس و كلمات خداوند است و به همين خاطر قداست دارد و بدون طهارت نمي توان آن را مسح كرد.

گذاشتن نام قرآن پاك به يك ترجمه مغلوط كه الفاظ آسماني آن دگرگون شده و معاني نيز بعضاً منقلب گشته است، جز نافهمي و يا كژ انديشي مغرضانه چيز ديگري نمي تواند باشد.

احمد غوث زلمي كه سابقه درستي در اعتقادات ديني ندارد و در جريان سالهاي دهه هفتاد به جرم دست داشتن در قاچاق مواد مخدر در كشور ازبكستان دستگير و به اعدام محكوم شده بود، توسط برخي از مقامات رهبري شمال با اين عنوان كه يك ژورناليست است وساطت و آزاد گرديد، پناهندگي وي در هالند به همين خاطر رد شد و او حتي يك سال اخير با نام اتحاديه ملي ژرورليستان كه داكتر رهين بخاطر دفاع از خودش آن را ساخته بود در خدمت حلقات انحصار طلب حكومت قرار گرفت،او عليه پارلمان سخنراني و به وكلاي مردم توهين كردوبه همين خاطر تحت حمايت وزير اطلاعات و فرهنگ و حلقه حاكم قرار گرفت و به خاطر دفاع از مواضع حكومت به مقام سخنگوي لوي سارنوالي كشور تعيين گرديد.

چاپ و نشر كتاب قرآن پاك پرسشهايي را به ذهن متبادر مي سازد؛

· هزينه نسبتاً سنگين چاپ و نشر اين كتاب را چه كسي يا نهادي پرداخته؟

· چرا گفته شده است كه چاپ و نشر آن در سراسر دنيا تحت حمايت مادي و معنوي قرار خواهد گرفت؟ و چرا بايد يك نهاد صنفي و يك ژورناليست در امور ديني و اعتقادي مردم مداخله كند و ابراز نظر نمايد. فعاليت هاي مشكوكي توسط برخي از موسسات خارجي در افغانستان جر يان دارد كه گاه گاهي در قضايايي مانند: محقق نسب، عبدالرحمن و ... نمود پيدا كرده و هدف اين فعاليت ها مي تواند بحران سازي، ايجاد شبهه در عقايد ديني و القاي ذهنيت هاي منفي در جامعه و تشديد اختلاف هاي مذهبي، قومي و زباني و مانند آن باشد، بايد ابعاد و دلايل اين فعاليت ها و كساني كه به طمع نان و نام وسيله اين اهداف مي شوند بررسي و شناسايي گردند.مصوبه پارلمان تعقيب و بررسي اين اقدام شايد به شناسايي دست هاي نهفته پشت اين حركت كمك كند و كساني را كه ظرف يك سال گذشته از غوث زلمي حمايت كردند و او را در موقعيت هاي بالا نشاندند، روسياه گرداند. اما به شرطي كه اين مصوبه با جديت پي گيري و تعقيب شود.

gapwagoft — Sat, 20 Oct 2007 07:36:45 GMT

پنجاه واقعه ژورناليستي در شش ماه اخير

بررسي ها نشان مي دهد که طي شش ماه اخير، حدود پنجاه واقعه ي ژورناليستي در افغانستان رخ داده که شامل قتل، تهديد، لت و کوب، حبس و بدرفتاري با ژورناليستان مي شود.

گزارش خبرنگاران بدون سرحد که هفته گذشته منتشر شد نيز نشان مي دهد که افغانستان در مقايسه با دو سال پيش از لحاظ فعاليت رسانه اي وضعيت بدتري پيدا کرده و حد اقل ده درجه سقوط کرده است، دو سال پيش در ميان يکصد و نود و نه کشور ،افغانستان مقام يکصدوسي و دوم را داشت و حال به مقام يک صدو چهل و دوم تنزل کرده است، يعني از لحاظ آزادي بيان و فعاليت هاي رسانه اي ،اين كشور موقعيت خرابتر از کشورهاي امير نشين خليج فارس، ممالک شمال افريقا و برخي کشورهاي آسيايي دارد.

اين در حاليست که قانون رسانه هاي همگاني افغانستان در مقايسه با قوانين رسانه اي کشورهاي منطقه به مراتب بهتر ،مترقي تر و خوبتر بوده است.

طبق احصائيه ها، 85 تا 90 در صد حوادث رسانه اي توسط دولت و نهادهاي امنيتي رخ داده است، لت و کوب، دستگيري و توقيف، بدرفتاري و بدزباني، شکستن ضبط صوت وکمره و ميني ديسک خبرنگاران و امثال آن مواردِي بوده که به کرات در مرکز و ولايات کشور مشاهده شده است.

چند مورد قتل و بدرفتاري عليه ژورناليستان توسط طالبان و قواي ائتلاف نيز صورت گرفته است.

تمام اين موارد نشانگر خطرناک بودن و حساس فعاليت رسانه اي درافغانستان است.