نمازخواندن زير اين آسمان لطف ديگري دارد

صبح جمعه نمازي پر شكوه برگزار مي‌شود، لحن قرائت امام كه سوره الرحمن را مي‌خواند، آهنگين و خوش است،زير تآثيركلام وي، تن خواب زده و خسته‌ام كه از بي‌خوابي ذق مي‌زند، زنده مي‌شود و همه بافت‌هاي وجودم از نواي دل انگيز موسيقي آيات سرشار مي‌گردد، زود احساس نشاط مي‌كنم، گويي جانم از نسيمي روح نواز آكنده و گل طراوت بر گونه احساسم نشسته است.

پس از پايان يافتن نماز به اتاق بر مي‌گردم ،خودم را روي تخت خواب مي‌اندازم وبلا فاصله به خواب عميق مي‌روم، نمي‌دانم چند دقيقه يا چند ساعت گذشته كه دست كسي را روي شانه‌ام احساس مي كنم كه آرام‌ـ آرام تكانم مي دهد، صداي انجنير است كه مي‌گويد بخيزيد كه صبحانه در حال تمام شدن است.

اصلاً مهم نيست كه صبحانه تمام مي‌شود، مگر ديشب به اندازه سه روز، نان و غذا نخورده‌ايم، غذاهاي لذيذ وطني، قابلي و آشك وكباب و انواع و اقسام سالاد و سالنگ،اين همه آيابه زودي هضم مي‌شود؟ كاش انجنير بيدارم نمي‌كرد، عجب خواب لذت‌بخشي بود، در عمرم چنين خوابي شيرين نكرده بودم.

تلو ـ تلو خوران ازجايم مي‌خيزم، به حمام مي‌روم و تن خسته و كسل‌ام را زير آب شاور رها مي‌كنم، آب، معجزه حيات است، احساس سرزندگي مي‌كنم، خوش و بشاش و تازه به رستوران مي‌روم، هنوز كاروانيان سرگرم صرف صبحانه‌اند، اما شمار بيشتر حاجيان لباس سپيد دراز وگشاد عربي پوشيده و دستمال‌هاي بلندي به سرو گردن افگنده‌اند، همه عرب شده‌اند، روز پيش، من نخستين كسي بودم كه لباس دراز عربي پوشيده و دستمال بلندي روي شانه ام انداخته بودم.همان ديروز

احساس مي‌كردم كه بيشتر حجاج به نحو خاصي به من نگاه مي‌كنند، نكند آن‌ها كه از اين لباس كه به آدم وقار و تشخصي ويژه مي‌بخشد خوششان آمده بوده است؟.

امروز، شمار زيادي ، اين پيراهن ها را خريده و پوشيده‌اند، نعيمي، والي ميدان وردك، مالك برادر زن آقاي كرزي، عزيز جان، رئيس دفتر باباي ملت، حاجي عيسي، رئيس تشريفات رياست جمهوري، مأموران بلند پايه وزارت خارجه و... كمي با حضرات حجاج شوخي مي‌كنم و مي‌گويم مثل اين كه همگي از من تقليد كرده و عرب شده‌ايد، از باديه چه خبر؟ مي‌خندند اما يكي از حجاج كه استاد فرهيخته‌اي است مي‌گويد: در باديه بن لادن محشر كرده است،خيلي ها ازوي بت ساخته اند...

دو پياله چاي داغ مي‌نوشم و به اتاق برمي‌گردم. باز هم حاجي صديق و حاج يار محمد با خنده و مذاق از راه مي‌رسند، خريطه‌هاي پلاستيكي پر از تحفه‌هاي نفيس سجاده و خرما و تسبيح و يك عالم لطف و مهرباني ـ تا نزديكي‌هاي ظهر با هم گپ مي‌زنيم، هموطنان، مشتاق دانستن بيشتر اوضاع وطن‌اند، مسايل كشور را با كنجكاوي پيگيري مي‌كنند، از ائتلاف‌ها و افتراق‌ها خبر دارند، اگر چه پيشه‌شان كسب و تجارت است اما گريز كلام هر بار به جانب سياست مي‌رود، بحران دراز مدت افغانستان، رنج و درد و آوارگي، باعث شده كه سياست گپ اول وآخر افغان‌ها در داخل و خارج كشور باشد.

اكنون بايد راهي حرم شويم و به نماز جمعه شركت كنيم، نماز جمعه، چه عظيم و پر شور اقامه مي‌شود، مسجدالنبي، جاي سوزن انداختن نيست، اگرچه نود فيصد حجاج، مدينه را به قصد مكه ترك كرده‌اند اما هنوز هم اينجا قيامت‌ است، مي‌گويند در روز جمعه، بيشتر شهروندان مدينه به مسجد پيغمبر مي‌آيند تا نماز جمعه را در اين مكان مقدس اقامه ‌كنند، به هرجا نب كه در درون و بيرون مسجد نظراندازي، جايي براي نشستن و اقامت بستن نيست، در آستانه باب ملك فهد، سرگشته و حيران مي‌ايستيم، دروازه ورودي به داخل مسجد بسته است اما اشاره شرطه يا نگاهبان دروازه، ما را به زينه‌هاي منتهي به پشت بام مسجد راهنمايي مي‌كند، دست انجنير را مي‌گيرم و آرام ـ آرام همراه او،از ميان انبوه جمعيت به پشت بام مي‌رسيم، ماشاالله ،بام مسجد، خودش دنيايي است، پهن و گشاده، مثل اين است كه قالي‌هاي تمام دنيا را جمع كرده، اينجا گسترده‌اند، بلندي بام مسجد و پهناي بي‌مانند آن، گستره شهر مدينه و افق‌هاي ناپيداي آن را در چشم‌اندازت قرار مي‌دهد، نماز خواندن در اين بلندي، زير اين آسمان پهناور لطف ديگري دارد، مثل اين است كه آدم به خداوندنزديك تر شده است و مهرباني دست او را بالاي سرش بيشتر احساس مي‌كند، آفرين شرطه عزيز، اگر تو ما را به اين زينه‌ها، راهنمايي نمي‌كردي، ممكن است براي هميشه از ديدن اين عظمت بي‌مانند محروم مي‌شديم.

تا مي آييم كه جايي براي نماز خواندن پيدا كنيم ، سرتاسر اين گستره عظيم از جمعيت پرمي شود، هيچ گوشه و زاويه و خميدگي نيست كه خالي از نمازگزار باشد، به زحمت درگوشه‌اي جايي مي يابيم و قامت مي‌بنديم، غريو تكبيرنمازگزاران در پهنه آسمان مي‌پيچد، نسيم نرم و سبكي مي‌وزد و صداي خوش امام را كه سوره‌هاي سبح  اسم والقارعه را با لحني زيبا و آهنگين مي‌خواند،تادوردست ها با خود مي‌برد، شايد يكي از لذت‌بخش‌ترين نمازهايي است كه در مدينه مي‌خوانم، سراپاي وجودم از شوق و لذت پر شده است، مثل اين است كه همه گناهان ومعاصي ام ‌ريخته ،احساس آرامي و فرح مي‌كنم، سبك شده‌ام، مي‌خواهم پرواز كنم...