قطره در دريا

(یادداشت‌های سفر حج -  سال 84)

آغاز

برف به شدت مي‌بارد، هوا گرفته است، برف اول كابل خوشحال كننده است، چرا كه رحمت و بركت زمين، روشنايي خانه‌ها، سبزي بهار و افزايش ميوه‌ها و محصولات در گرو زمستاني پر برف و بارندگيي بسيار است، اين نكته‌ها را در روزنامه انيس مي‌خوانم، مطلبي است با عنوان «اولين برف، اولين رحمت».

يك بار ديگر به آسمان نگاه مي‌كنم، همچنان عبوس و گرفته مي‌نمايد، نوميدانه از خود مي‌پرسم: در چنين هوايي آريانا آيا پرواز خواهد كرد؟ به ذهنم مي‌گذرد كه از شكريه بپرسم، وي نيز همسفرم است، تلفون مي‌كنم. شكريه آرام و خفه مي‌گويد: در مجلس شوراي ملي هستم، بحث ساختن طرزالعمل شوراي‌ملي در جريان است، اگر خبري از پرواز شد به من هم خبر بده..! روزنامه‌هاي امروز را ورق مي‌زنم. بي‌حوصله و چرتي، و بالاخره، به سفارت سعودي تلفون مي‌كنم. حاج حبيب، جوان افغان كه مسئول تنظيم سفر حجاج مهمان است، با تأكيد مي‌گويد كه ساعت سه بعدازظهر، پرواز صورت مي‌گيرد و شما بايد حداقل ساعت 2 به ميدان هوايي حاضر باشيد.